Weissensee 2017 vervolg deel2

Na de tocht van Dinsdag die door mn lichaam goed verteerd was door vocht aanvulling in de tent en n goed nachtje slapen , voelde het wat stram maar heel wat beter dan de afgelopen twee jaren.

Na n stevig herstelontbijt zijn we gaan wandelen over het ijs naar het grote meer waar het slechte ijs begon wilde ik wel eens zien hoe de A rijders en Dames daar over heen schaatste .

16473895_10206549686135929_4381420184489172261_n16406726_10206545077860725_4707740281685184024_n.jpg

Want de Alternatieve voor hun was bezig en kon je van dicht bij alle rijders eens goed bekijken en aanmoedigen.

Na een heftige strijd wat een slagveld werd met heul veul uitvallers won bij de mannen de Brabander die in Friesland woont ,Crispijn Ariëns .

Bij de Dames was het een horror finale voor Elma die Vries die NOOIT valt en nu in gewonnen positie 60/70 meter voor de streep viel en bijna glijdend over de streep werd gepasseerd door Lisa van der Geest , Anne Tauber (Artecef) legde beslag op de tweede plaats, Ankie Ytsma (CENNED) werd derde. Slechts tien vrouwen wisten in extreem zware dooiomstandigheden moegestreden de finish te halen.

Donderdagmorgen zijn Jos Willebrods en ik naar Nassfeld gereden om te gaan skiën maar onderweg kregen we al wat regen en daar aan gekomen regende het al wat meer , mensen die naar beneden kwamen zeiden dat je boven geen hand voor ogen zag . Toen zijn we maar terug gereden en bij Kreuzwirth aangekomen brak de bewolking aan de Weissensee en zijn we heerlijk nog op de Naglleralm gaan skiën waar ook Harrie Klijs ,Piet de Kok en Jo Verboven waren en daar hebben we ons prima nog vermaakt op een rustige piste met goede sneeuw.

16388213_10206550165507913_7020669738215963684_n

Maaaaarrrrrrrrrr het vroor niet meer op de Weissensee en ook s nachts kwam de thermometer amper onder nul en de tocht van vrijdag stond nog op t programma en ik had besloten weer mee te doen maar 100km leek me genoeg . Dinsdag was het n zware slag geweest en ik wist niet wat het dooi-ijs zich zou gaan houden gedurende de dag. Er stond om half zeven al water op het ijs en dat zou niet minder worden maar rijdend naar de start voelde ik al dat het prima glij-ijs was natuurlijk. Er doorzakken deed je zomaar niet want er lag n ijsplaat van n halve meter.

Om 7 uur klonk het startschot en we gingen voorzichtig richting brug waar al pionnen stonden op de stukken met diepe scheuren.na de brug kwam er n 100meter sneeuwijs dat al zacht was en de route was nu ingekort op het grote meer waar nog maar zo n 5 km geschaatst werd en met de lussen op het kleine meer erbij de afstand op 16,6 uitkwam dus moest ik voor 100 km 6 rondes afleggen.

 

Zoals gezegd gleed het zwarte ijs prima en het sneeuwijs was nu te doen met wat kunst en vliegwerk en vallen en opstaan. Ik had 4 paar handschoenen in mn tas gedaan want dat vond ik het ergste als je viel , je vangt je op met je handen en soms leek t wel n speedboot met boegwater en al als je viel want je schoof meters door op dat gladde ijs.

Toen ik nog 1 ronde moest besloot ik even te pauzeren en nam eten en drinken op de verzorgingspost waar enkele bekende stonden waaronder Wiel van Aken , Wout de Jong en nog enkele , en tot mijn verbazing zag ik plots n bekend gezicht achter me in tranen aan n beker drinken staan. Het was Sabine Reijerse , zij reed samen met Nicole Geschiere voor de hospice Dronten en ik kende hun van hun trainingen op Flevonice . Ze was in tranen en had Nicole laten gaan want ze was bevangen door de angst om te vallen door de vele scheuren die je in t water niet meer zag . Ze durfde niet meer maar omdat de 200km er niet meer in zat zou ze nog wel de 100km vol willen maken en moest daarvoor ook nog een rondje .

16388070_1325310234212140_5253885346261346271_n

Met Sabine klaar voor de laatste ronde

Door  op haar in te praten en beloven dat ik bij haar zou blijven in een rustig tempo al zou het 3 uren duren zouden we samen onze laatste ronde afleggen . We hebben het ook rustig gedaan en op de finish was ze erg blij en dankbaar dat ze het toch geflikt had.

s Avonds nog lekker wezen eten in de Weinstube en in de tent nog wat sportdrank in genomen en daarna de spullen in gepakt want we zouden zaterdag morgen om 6 uur weer huiswaarts keren. Met zoals gewoonlijk de nodige files kwamen we 12 uur later moe maar zeer voldaan weer thuis aan en kunnen nu weer uit kijken op een zeer speciale editie zoals ik al meer hebt gezegd die weer anders was dan alle andere. Zeker al door  de speciale heenreis (klik hier) die we hadden dit jaar.

Op naar de 2018 Editie als de AEW 30jaar bestaat.

16472889_1079130692214957_2477736915350254250_n16426259_1079130618881631_2759671063266636713_n16425850_1079087495552610_3993619903371773723_n16387118_10206545835159657_5620433839378506299_n16425792_1079087555552604_4879951012621926935_n16406599_10206557369328004_4638906180260156849_n16427579_10206543207093957_6832816284998656095_n16427653_10206574458155214_605059823219180604_n

Advertenties

Weissensee2017 zit er weer op !Deel 1

Vandaag is het de maandag na de Weissensee trip en ik heb weer n dag gewerkt , zo als altijd speelt zich heel de afgelopen week weer af in mijn gedachten . Daar in het mooie Techendorf heb je geen tijd om terug te kijken want je moet door , van het ene naar het andere . Ik kom er altijd tijd te kort en denk dan ik had nog dit willen doen en dat zou ook nog mooi zijn geweest.

Dit jaar was de heenreis heul bijzonder, doordat ons appartement niet vrij was op de vrijdag had Jan de Witte een appartement geboekt in Inzell  , maar wat schetst onze verbazing toen we langs de Chiemsee kwamen er lag ijs op en dat hadden we ons al vele jaren afgevraagd of dat wel eens dicht zou vriezen. Na een heul snel overleg   en omdat we daar vroeg aan zouden komen besliste we op de laatste 15 meter op de snelweg dat we de afslag zouden pakken.

Chiemsee

Er waren al veel mensen aan het schaatsen en ijshockeyen , dus snel de schaatsen en schoen uit de opgestapelde bagage gevist en in no time stonden we op een spiegelgladde pikzwarte ijsplaat . Heul in de verte was er nog wel water te zien maar er waren al schaatsers n kijk ver op het ijs en wij schaatsten n heel stuk het meer op wat een speciale belevenis was natuurlijk.

Na een uurtje schaatsen weer de auto in n stukje verder naar het appartement in Inzell, daar kwam Jan met het plan om de volgende dag ook even langs de Koningssee te rijden. Dus s morgens erop af en ook daar lag n plaat ijs op maar leek kapot gevaren te zijn geweest maar er was wel n baan geveegd dus daar ook n mooi uur door gebracht tot waar het water in zicht kwam want het lag ook nog gedeeltelijk open en later lazen we op Wikipedia dat het op plaatsen 196 meter diep is dan kan je maar beter niet de bodem opzoeken.

16387138_10206520113076621_165625308856292679_n

Koningssee

Toen verder naar de Weissensee want we kregen al berichten op Facebook dat als we alle meren onderweg zouden aandoen we nooit op tijd voor de toertochten zouden zijn.

Daar aan gekomen rond n uur of 4  snel de bagage naar boven , omkleden en nog n rondje kunnen schaatsen want we waren benieuwd hoe de route liep nou we weer eens onder de brug door konden. Het ijs had veel scheuren door de strenge vorst van de afgelopen weken en op het grote meer onder de brug door lag n stuk sneeuwijs en ik wist wel dat het problemen zou geven als de temperaturen boven nul zouden komen en dat werd voorspelt .

16266326_10206526298191245_2898006286056342250_n

Zondag morgen bij Dolomietenblick samen komen en elkaar vertellen hoe mooi dat dan is .

Ik had ingeschreven voor beide tochten maar de dinsdag was gepland om de 200km te schaatsen en vrijdag zou ik wel zien . Maar dan komt al heel snel het bericht dat Nobert Jank de ijsmeester n doorsteek had gemaakt naar Dolomietenblick en dus zondagmorgen naar het 10km verder gelegen Dolomietenblick wat altijd weer een ultieme ervaring is als dat kan.

En dan komt er later op zondag al het bericht dat de tocht van dinsdag de volle ronde van 25km zou zijn via het kleine meer naar het grote meer helemaal naar achter en dat was lang geleden men had het over 8 jaren. Sommige mensen suggereerde al jaren dat dat nooit meer zou komen omdat het logistiek te veel problemen zou geven, ik zelf heb daar nooit in geloofd. En ben blij dat ik mn gelijk hier in haalde want het is DE tocht zoals ie bedoeld is.

Dan gaan we op maandag dus eens kijken hoe de route moet gaan lopen , we zagen de ijsmeester met zijn team druk bezig met het ijs te bereiden en wat er al lag aan banen was n groot deel sneeuwijs wat zoals gezegd problemen geeft als het boven nul komt. Maar wie dan leeft dan zorgt we gaan naar “Achter” en dat is prima.

Het word dinsdag en om half zes loopt de wekker af en is het flink ontbijten en omkleden maar het was in tegenstelling tot de weken vooraf niet koud terwijl ik wat kleding betreft op t ergste was voorbereid . Om half zeven ging ik richting het ijs en kwam in het tweede startvak.

Om zeven uur viel het startschot en gingen we voorspoedig van start en de eerste 100km gingen prima maar door de zon werd het ijs gaande weg zachter en het zou zwaar gaan worden heul zwaar dat wist ik al snel maar blik op oneindig en gaan.

de laatste drie ronden was het op de sneeuwijs stukken gewoon ploeteren en stappen wat niks meer met schaatsen te maken had en ook was er n stevige wind op gestoken en werd het zaak een groep te vinden.Dat lukte aardig maar ik heb mn kopbeurten niet verzaakt.

Voor de veiligheid had de organisatie bepaald dat de laatste ronde tot half vijf mocht worden in gegaan haalde je dat niet dan was dat vette pech en men had gelijk want je moet niet op dat grote meer willen zijn in het donker.

Voor mij werd het duidelijk dat n groot gedeelte van de laatste ronde in het donker zou worden afgelegd zou worden en dat was ook zo. Ik haalde de tijdlimiet met een kwartier speling en doordat ik door die limiet bijna niet aan een pauze toe kwam ben ik even uitgebreid gaan zitten en eten drinken en plassen.

Toen op pad voor de laatste 25 km ik had alle tijd maar het werd donker en op het grote meer op het sneeuwijs dat wit is viel het nog mee maar op het kleine meer gekomen was het aarde donker op het zwarte ijs zag je niks meer van de scheuren en gelukkig stonden Jan en Aukje de Witte mij op te wachten en is Jan gauw zijn lampje gaan halen en heb ik nog even zitten pauzeren .

Ik was al wel enkele keren gevallen maar zonder erg en dat lampjes bracht uitkomst waardoor ik weer vlot kon schaatsen en na 100meter weer plat ging dus toch maar weer rustig aan gedaan zodat ik wat later bleek ruim 2 uren over de laatste ronde had gedaan. Maar de finish kwam in zicht en in de tijd van zo n ruim elf en n halfuur kwam ik binnen en moe maar voldaan mn transponder in geleverd en n lekkere Weissbier gepakt .

16387911_10206545717756722_3161454214473949157_n

Weer geflikt” De zwaarste zijn ACHTERAF de mooiste” !

wordt vervolgd !!!(klik hier voor t vervolg deel2)

Foto s van Neeke Wassenbergh Smit , Michel du Plessis en René  Schuurman

16196072_10206531677445723_6069771030786870914_n16426073_10206545715276660_2236690015751171643_n16426259_1079130618881631_2759671063266636713_n16427341_10206545715076655_1004954056743909878_n16427408_10206545716316686_7488273118734319636_n16427579_10206543207093957_6832816284998656095_n16473613_1213396112079527_8805890123695154324_n

Bewaren

%d bloggers liken dit: