De eerste echte skates/skeelers ooit !


Op Wikipedia staat nog meer info over hoe het ooit begon en het is verbazingwekkend wat er in die tijd allemaal al is afgepruld en let wel er waren toen nog geen computers en draaibanken om maar wat te noemen .

Advertenties

Marathon Magazine met Ton Damen op de Weissensee (hongerig naar snelle tijden en kip)

Tijdens de 2de toertocht van deze editie van de Alternatieve Elfstedentocht verbaasde de uit Alphen afkomstige Brabander zichzelf door zijn PR zo aan te scherpen dat het volgende keer wel heel moeilijk kan worden om daar iets van af te krijgen.
We zijn benieuwd !!! maar deze zit in de pocket en dan is zo n malse kip dik verdient!!

VIKING schaatsen ; n kijkje in de keuken

Nog n Elfstedenkoorts Filumku (by Maud Smits)

Toen het nog onduidelijk was of DE Tocht door zou gaan werd ik ook benaderd door n studente van de Academie voor Journalistiek die graag n item wou maken over de voorbereidingen die ik deed om klaar te zijn ALS hij evt zou komen.

Untitled from Mauds09 on Vimeo.

ElfstedenTocht ging niet door en ik was niet de enige die kwaad was.

Weissensee Reunie op FlevOnice 18-2-2012 (nog 1x 200km)

Na al het natuurijs geweld was het gisteren (18-2) nog even de beurt aan FlevOnice om de Weissensee Rexfcnie tocht te organiseren. Hoe anders was het dan een week geleden toen we nog naar Friesland afreisde om de Elfstedentocht te schaatsen. Er werd Regen en zware wind voorspelt en dat was te zien aan het deelnemers veld dat s morgens aan de start stond . Zo n 35 /40 diehards stonden naar mijn mening aan de start met het doel 200km te schaatsen .

Jochem en HenkJan met het Startschot

 

Om half9 werden we weg geschoten door Jochem Uytdehaage op een zwaar uitgeslagen ijsbaan met hier en daar natte stukken .Er was de eerste 5/6 rondes niet door te komen , je werd terug getrokken op de uitgeslagen gedeeltes en op de gladde schoot je weer door . Dus je had weinig controle over je slagen en dat maakte dat ik veel last kreeg van mn scheenbenen maar bij navraag bleek iedereen daar last van te hebben. Geleidelijk aan werd er n strook nat op de baan en ik had na n halve ronde al besloten om het vandaag eens rustig aan te doen en maar kijken waar we uitkwamen en dat dachten er meer want een flinke groep vormde zich in een rustig tempo dat naar gelang de baan beter ging glijden vanzelf omhoog ging .Ik had s morgens in Utrecht Robbert van Vliet weer opgehaald want die wou het ook nog eens beleven en samen hebben we vele rondes afgelegd met voor mij daarvoor nog een onbekende jongen .Tijdens n korte stop stelden we ons aan elkaar voor en hij bleek de uit Amsterdam afkomstige Duco Driessen te zijn die aan zijn 3de 200km tocht van zijn carrixe8re bezig was , vertelde hij .Ook de zeeuwse Bennie Kriekaard was aangesloten die ons een ronde had ingehaald en vond toen dat het te hoog gegrepen was om in dat tempo door te gaan en maakte dankbaar gebruik van onze mooie trein. Om beurten deden we netjes de kop en het ijs ging steeds beter glijden .Ik voelde me prima na deze rustige start en het ging er toch wel naar uitzien dat de 200km vandaag haalbaar zou zijn hoewel het steeds harder ging waaien en ik schat wel dat het 6/7 bft was op een gegeven moment . Maar bij doorkomst van onze 80km zag ik plots Alfred Knikker gedoucht langs de baan staan . Hij had er de brui aan moeten geven omdat de eerste uren hem hadden opgeblazen en het lichaam niet meer wilde hoewel de kop anders wou nam hij de beslissing om het bij de 100km voor gezien te houden.Er waren velen die er mee ophielden in die uren en bij de stempelpost vertelde Bertus en zijn vrouw dat er nog 17 mensen in de race waren voor de 200km en dat wij dus de kopgroep waren met als leider de zeeuw die een ronde voorsprong had op ons .Maar om 13.00 uur werden we door de speaker van dienst HenkJan Kerkhoff op geroepen om deel te nemen aan het “Eerste NL kampioenschap Polonaise op de schaats”met n knipoog naar carnaval natuurlijk.Als Brabo kun je dat niet laten schieten en sloten we aan bij de stoet behalve de Zeeuw die had het niet zo op carnaval volgens mij hahahaa.Daarna gingen we weer op pad met de instelling om het te gaan halen maar als het hard zou gaan regenen wat voorspeld was zou we er mee ophouden , maar die stelling werd toen we bij de 150km zaten ook verlaten want nu gaan we het afwerken ook . Hoewel de wind er nog n schepje boven opdeed en de baan weer wat begon te drogen . Robbert nam af en toe n ronde pauze zodat hij 2 rondes op ons achter liep en Duco reed gestaag mee en kwam ook in de bekende Flow en was ook niet meer van plan het af te geven nu we zover waren en we bleven kop over kop onze rondes draaien.

Wim en Duco feliciteren elkaar met de zware klus

Eindelijk na 10xbd uur waren we op de finish en werden we ingehaald door HenkJan met n borrel Schrobbelxe8r en n prachtig boek van Henk Angenent. Duco en ik bleken met n gedeelde 2de tijd van de dag binnen te zijn van wat later zou blijken 8 mensen die uiteindelijk de 200km hadden afgelegd . Na het douchen n flink bord friet genuttigd en met Roel en HenkJan , IJsmeester Jack en zijn Marlou nog wat gedronken toen helemaal euforisch Robbert ook binnen kwam met 200km in de pocket . Daarna naar Utrecht gereden om Robbert af te zetten die in de stromende regen nog even op de fiets moest maar dat deerde hem niet zodat ik om kwart over 10 thuis kwam na een lange dag die weer lang in mn geheugen zal blijven hangen.

 

Nedelands Kampioenschap Polonaise op de schaats @FlevOnice

Weissensee Reunie op FlevOnice 19 februari 2012

Robbert van Vliet rechts op de foto

Toevoeging van Robbert van Vliet die n stukje op FaceBook schreef;
/ Mijn toevoeging nog aan het verhaal van Wim: Ik heb zelf 11 uur en 14 minuten over de 200 km gedaan. Na 130 km even een kwartier rust genomen. De laatste 40 km samen geschaatst met Johan Bosgra uit Baarn. Het was zwaar, maar na gedane inspanning blijft het gevoel van trots lang bestaan.

Na 12 uur schaatsen kwam Johan Bosgra ‘te laat’ binnen. Maar als laatste van de 8 ?? deelnemers die de 200 km vandaag schaatsten iets om erg trots op te zijn.

Flevonice heeft zich weer van zijn beste kant laten zien. De catering onderweg was prima verzorgd en zelfs als je te laat binnenkomt mag je je prestatie afronden. En staat de kok, als de keuken al twee uur gesloten is, nog patat voor je te bakken. Top dag!

Holland Venetixeb tocht filumku Kluunplaats Centrum Wanneperveen en Colomn van Koen Klinkhamer

Gelukkig hebben we de beelden nog !!! Kijk en geniet mee !!

[Column] De stiletto-run van Venetixeb . door Koen Klinkhamer;

vrijdag 17 februari 2012

Ik zie Bob nog staan in Hamar. De NOS neemt een interview af over het natuurijsavontuur van Bob. Ze vinden het mooi dat Bob weer terug is op de baan, Bob zegt dat hij de reis heeft gemaakt omdat hij het World Cup klassement niet wilde missen. Maar stiekem, diep van binnen, huilt Bob tranen van verdriet. Eventjes kwamen de woorden dan toch uit zijn mond, Hollands Venetixeb Tocht. Zondag is de Hollands Venetixeb Tocht, laat het zo zijn dat het vliegtuig 2 uur later vertrekt, mxe9t Bob. Dan kon ook hij er bij zijn. Maar helaas, xe9xe9n van Neerlands mooiste klassiekers werd verreden zonder Bob.

Toch ben ik blij dat Bob naar Hamar is afgereisd. In 6 minuten tijd wist hij een einde te maken aan het natuurijsfabeltje der langebaanschaatsers. Want langebaanschaatsers schaatsen liever niet op natuurijs, dit is tenslotte slecht voor de techniek en de snelheid. Vandaar dat zij stug door blijven trainen in de verschillende vrieskisten in Europa. Bob deed dit anders, hij genoot op de Weissensee en pakte ook nog even het Nederlandse natuurijs mee. Gevolg, gewoon de overwinning op de 5 km in Hamar. Hoezo geen natuurijs?

Maar toch blijf ik benieuwd of deze overwinning op kan tegen het deelnemen aan de Hollands Venetixeb Tocht. Als schaatser heb ik in mijn leven genoeg mooie momenten meegemaakt. Maar tegen een wedstrijd zoals zondag kan niets op. Deze wedstrijd bevatte alle elementen die het schaatsen zo mooi maakt. Scheuren, gaten, slootjes, bruggetjes en klunen.

Niemand wilde het missen en iedereen wilde erbij zijn; het klunen. Voor bijna het gehele peloton een nieuwe ervaring. Als een ware stiletto-run denderde, glibberde en rolde het peloton over de kluunplekken heen. Waar er normaliter altijd keurig op hoezen word gelopen was er op zondag geen grens te ver. Zand, dekens en vieze matten, het peloton jaagde gewoon door; het was tenslotte koers. Waar er aan het begin van de week nog de teleurstelling was van geen Elfstedentocht was iedereen dit nu allang weer vergeten. Dit was het mooiste wat er was, dit was de mooiste wedstrijd die er gereden was.

Ik zie Bob na zijn winnende rit al terug keren in zijn hotelkamer. Zijn eindtijd en overwinning op Sven is hij allang vergeten. Bob kan nog maar aan xe9xe9n ding denken, morgenochtend start de Hollands Venetixeb Tocht. Hij zal er niet bij zijn. Dan toch maar maandag richting Earnewoude, helaas wel een stuk minder heroxefsch. Maar Bob, niet getreurd, gelukkig hebben we de fotoxb4s nog.
Bron ; schaatspeloton.nl